Buro Schoolwerk is specialist in scholing voor OOP’ers. Daar zijn we trots op. Tegelijkertijd werken we ook met leraren. Met teams. En met organisaties buiten het onderwijs. Eén van de pijlers van Buro Schoolwerk is intervisie. Wij geloven in de kracht van leren van en met elkaar. Niet door elkaar te vertellen hoe het moet. Wel door samen te onderzoeken wat er gebeurt in het werk. Door vragen te stellen. Door verschillende perspectieven te horen. En door ruimte te maken voor nieuwe keuzes. Uitgeverij Pica gaf onze intervisiekaarten voor OOP uit. Op dit moment begeleiden intervisoren van Buro Schoolwerk meer dan vijftien intervisiegroepen. Met OOP’ers. Met leraren. En met andere professionals.
Intervisie kan veel opleveren. Maar alleen als deelnemers ervaren dat het over hun werk gaat. Over situaties die hen bezighouden. En over vragen waar zij zelf mee rondlopen. Een tijd geleden kregen we een aanvraag van Zorgdat. Een welzijnsorganisatie in Harderwijk en Hierden. Binnen Zorgdat was al ervaring met intervisie. Die ervaring was niet voor iedereen positief. Sommige collega’s zagen de meerwaarde. Anderen niet. Er was ook weerstand.
Suzanne Bindels van Zorgdat vroeg ons mee te denken over een plenaire bijeenkomst. De bedoeling was om intervisie opnieuw onder de aandacht te brengen. In ons eerste gesprek kwamen we al snel tot een belangrijke conclusie. Met meer dan veertig deelnemers luisteren naar een verhaal over de meerwaarde van intervisie zou de weerstand waarschijnlijk niet wegnemen. Ook niet als we zouden vertellen over een vaste methode. Of over onbegeleide intervisie. Intervisie moet je ervaren.
Daarom kozen we voor een andere aanpak. We zouden gezamenlijk starten. Daarna zouden deelnemers snel uiteen gaan in kleine intervisiegroepen van maximaal acht personen. Iedere groep kreeg een intervisor van Buro Schoolwerk. De groepen begonnen met contracteren. Wat hebben we van elkaar nodig? Wat spreken we af? Wat blijft binnen de groep? Hoe zorgen we voor veiligheid? En wat verwachten we van elkaar? Ook werden direct drie vervolgsessies ingepland. Eén bijeenkomst per seizoen. Zo werd intervisie geen losse ochtend. Maar een traject met een duidelijke plek in het jaar en binnen de organisatie.
Daarna gingen de groepen aan het werk met de incidentmethode. Een deelnemer bracht een situatie uit de praktijk in. De groep stelde vragen. Onderzocht wat er precies was gebeurd. En dacht niet meteen in oplossingen. Samen met de intervisor keken de deelnemers ook naar de rol van de toekomstige intervisieleider. Die rol wisselt binnen de groep. Daarom was er aandacht voor het proces. Voor het bewaken van afspraken. Voor het stellen van vragen. En voor het zorgen dat iedereen aan bod komt.
De start verliep niet in iedere groep hetzelfde. Sommige groepen waren ronduit blij dat intervisie eindelijk van start ging. Zij hadden er zin in. Zij zagen direct mogelijkheden. Ook het managementteam nam deel aan een eigen intervisiegroep. Niet als begeleider van anderen. Wel als collega’s onder elkaar. Daarmee gaven zij een belangrijk signaal af. Intervisie is niet alleen iets voor medewerkers. Ook leidinggevenden kunnen leren van en met elkaar. Andere groepen stapten met een gezonde kritische houding het proces in. Dat mocht er zijn. Kritische vragen zijn niet lastig. Ze kunnen juist helpen om duidelijke afspraken te maken.
Door goed te contracteren. Door verwachtingen uit te spreken. En door de incidentmethode meteen in de praktijk te brengen, veranderde de sfeer. Aan het einde van de ochtend waren de reacties in alle groepen positief. Ook deelnemers die vooraf de meeste weerstand hadden, gingen tevreden naar huis. Er was gedeeld. Er was geleerd. Er werden voornemens uitgesproken. En gevoelige onderwerpen waren weer bespreekbaar.
Tijdens de eerste bijeenkomst bleek dat een aantal deelnemers verhinderd was. Daar hadden we vooraf niet goed over nagedacht. Aan het einde van de ochtend voelde het niet passend om deze collega’s een seizoen later zomaar toe te voegen aan groepen die al waren gevormd. Intervisie vraagt om veiligheid. Om duidelijke afspraken. En om een gezamenlijke start. Omdat de afwezige deelnemers samen een groep van zeven vormen, komen we op korte termijn terug. Ook met deze groep gaan we contracteren. Ook zij krijgen een eerste begeleide bijeenkomst met Buro Schoolwerk. Daarna kunnen zij met hun eigen groep verder binnen het organisatiebrede traject.
Suzanne Bindels liet na afloop weten dat de ochtend boven verwachting was verlopen. Vier dagen later spraken we elkaar opnieuw. Zij had vooral positieve reacties gehoord uit de verschillende groepen. De knop was om binnen de organisatie. Collega’s zagen de meerwaarde van intervisie weer. In mei of juni nemen we opnieuw contact op. Dan horen we graag hoe de groepen na acht maanden terugkijken. Zijn zij nog steeds zo positief? Wat werkt goed? En is er misschien iets anders nodig?
Zorgdat koos bewust voor een investering in vijf begeleiders. Niet voor één spreker die een introductie over intervisie zou geven. Dat maakte het verschil. Intervisie wordt pas waardevol wanneer mensen ervaren dat zij veilig kunnen delen. Dat er echt wordt geluisterd. En dat een praktijkvraag niet alleen bij één collega ligt. Maar een kans is om samen te leren.
Wil je intervisie binnen jouw school, team of organisatie opzetten of versterken? Buro Schoolwerk denkt graag met je mee. We kijken samen naar wat er nodig is. En we verzorgen een aanpak die past bij jullie mensen en jullie praktijk. Neem contact op via contact@buroschoolwerk.nl.
